احتمالا همه ی ایرانیهایی که سرشان به تنشان می ارزد ( یا حتی نمی ارزد )  بوف کور را خوانده اند و اگرنه درباره ی  سایه و دیوار و این قبیل چیزها خبرهایی شنیده اند..... 

1)بیایید بدون روده درازی بپریم وسط گود .  بسیاری از وبلاگ نویسان و غیر وبلاگ نویسان از  حرف زدن درباره ی  فاجعه و مرگ لذتی اروتیک می برند ....

اولا که شک نکنید شما اگر اهل خواندن هستید ( حتی خواندن همین وبلاگ )  قصد دارید ظرف همین چند روز ( یا حداکثر چند ماه )  آینده یک داستان مزخرف بنویسید .....

۱) فروشگاه کوچکی بود از کتابهای مهجور ....

  خوب ! من که قرار نیست درباره ی مسائل تکنیکی این دو نقاشی ( سمت راستی کار جوتو در قرن سیزدهم و سمت چپی  کار گوگن در قرن نوزدهم است )صحبت کنم . نکته ای که مورد توجه من است (و شاید قبل از من هم دیگران هم  مورد توجه قرار داده باشند ) یک نکته ی بامزه است  ...

در مملکت اسلامی ما ( و شاید در بسیاری از بلاد غیر اسلامی ) کافکا را معادل ادمی که بچه های تپل و سلامت آدم را به خودکشی  می کشاند معرفی می کنند ...